homestreepzbb1boeken1contact1link1recensies1bestel1nieuws
 

Recensies:

‘Alex Boogers, 37, schrijver van intussen vier goede tot zeer goede romans, altijd lovend gerecenseerd (…)
Zijn jongste roman heet Het sterkste meisje van de wereld of de autobiografie van een mislukt schrijver. Hij noemt zichzelf mislukt om dezelfde reden als ik mezelf zo noem.’
Jeroen Brouwers – de Volkskrant 21 maart 2009

‘… Of lees de nieuwe roman van Alex Boogers die in menige recensie met Bukowski wordt vergeleken: Alex Boogers, de schrijver voor wie rauwheid geen pose is, maar een vanzelfsprekendheid.’
De Nieuwe Revu

"Alex Boogers schrijft niet omdat hij dat leuk vindt, maar omdat hij dat moet. En dat lees je: noodzaak."
Leon Verdonschot

’Boogers speelt met de werkelijkheid, met werelden die naast elkaar bestaan, op elkaar ingrijpen en met elkaar botsen.
de Volkskrant

‘Boogers [heeft] iets te zeggen. Over rouw bijvoorbeeld, over het verband tussen verdriet en agressie en over mogelijke achtergronden van wat tegenwoordig zinloos geweld wordt genoemd.'
Elsbeth Etty / NRC Handelsblad.

Alex Boogers (1970) is de Nederlandse schrijver die qua rauwheid en het zonder opsmuk schetsen van 'outcasts' het dichtst in de buurt komt van wijlen Charles Bukowski.
www.log.gwrrf.nl/

'De tijger en de kolibrie':

"Wat een mooi boek heeft Alex Boogers geschreven!

(...) 'De tijger en de kolibrie' is een ontroerend huiskamerdrama over
een van de grootste worstelingen van de moderne tijd: het verlies van persoonlijk geluk."
-de Telegraaf-
legraaf-

‘De tijger en de kolibrie' laat de lezer murw geslagen en met de mond vol tanden achter. Een schrijver die dat kan, eert een van de belangrijkste punten van wat literatuur beoogt, namelijk mensen bewegen.
www.cuttingedge.be

De tijger en de kolibrie heeft veel van de kwaliteiten van een bestseller in zich.

Boogers is een schrijver die niets van scepsis moet hebben. De onderliggende lading van De tijger en de kolibrie is eigenlijk één grote ode aan de kinderlijke onbevangenheid, hoe moeilijk het soms ook is om die in stand te houden. Dit hoofdthema heeft Boogers knap weten te dramatiseren in een verhaal dat van begin tot eind spannend is.
NRC

De Tijger en de Kolibrie van Alex Boogers. Een masterclass ‘Mannen en hun vermogen het levensgeluk te vernietigen. Prachtig!'
Kluun

'De tijger en de kolibrie is wéér een juweel!
Veronica Magazine

'Het meest ontroerende boek van het jaar.'
Herman Brusselmans

'Een prachtig verhaal over familie, liefde en de verleidingen van het moderne leven.'
Robert Vuijsje

Je hebt boeken, waarbij je na een pagina of twintig jezelf al vervloekt dat je erin bent begonnen. De tijger en kolibrie van Alex Boogers is zo'n boek. Waarom heb je die in Godsnaam opengeslagen? Je moest nog zoveel andere dingen doen. Helaas, het is al te laat. Je kunt spartelen als een kolibrie, maar Boogers grijpt je vast met kaken als van een tijger, die niet meer loslaten totdat je het boek uit hebt. Een meesterwerk is geboren.
www.nightwriters.nl

Het sterkste meisje
van de wereld

“Een prachtig mengsel van autobiografische verhalen over een rijk getalenteerde auteur, gesteld in een weldadig no-nonsense proza: korte zinnen, geen gelul.”

“Alex Boogers heeft te veel ambities en talenten, als thaibokstrainer, journalist, schrijver, om hem in een hokje te kunnen stoppen. Dat maakt het ook lastig voor hem. Maar schrijven kan ie.”
De Volkskrant

“Alex Boogers kan erg goed schrijven. [ Het sterkste meisje van de wereld ] is pijnlijk, bij vlagen hilarisch, rauw en vlijmscherp. Zo veel schrijftalent verdient succes.”
Veronica Magazine

“Het sterkste meisje van de wereld [ is ] een keiharde, hyperrealistische, soapachtige reeks scènes over het merkwaardige 'dubbelbestaan' van scribent en thaibokstrainer.”

“Leest als een trein.”
//gwrrf.media.doctors

Lijn 56
‘Ontroerend, geestig en beklemmend verslag van verknipte levens (...) Opvallend goed gelukt.’
Noord-Hollands Dagblad

‘Lijn 56 is een goed geschreven en ontroerende roman. Boogers doet met humor en inlevingsvermogen verslag van een jongen die een buitenstaander blijft.’
Het Parool

‘Weinig schrijvers weten hun publiek tegelijkertijd te ontroeren en aan het lachen te maken. Boogers doet het allebei, zonder ooit sentimenteel te worden. Lijn 56 is een rauw en puur verhaal.’
Spits

‘Lijn 56 is een buitengewoon levenslustige en optimistische roman, waarin zwarte humor en spot zegevieren. Het is ook een rauw boek, een geestige analyse van de verdorvenheid en het onvermogen van de mens.’
de Volkskrant

Alles en iedereen krijgt er genadeloos hard van langs, maar toch krijg je als lezer zelfs voor de meest vreselijke figuren nog sympathie. Het is geschreven op zo’n niveau dat ik lange tijd in de veronderstelling was dat Alex Boogers een Vlaamse schrijver was, en dat mag in dit geval worden opgevat als een enorm compliment.
Spunk.nl

Het waanzinnige van sneeuw
"Alex Boogers heeft me diep geraakt met de onderhuidse pijn en schreeuw om liefde die doorklinkt in de ogenschijnlijk cynische levensbeschouwing van de jonge hoofdpersoon. Een van de zeldzame boeken waarbij ik heb gehuild. Er staat ook geen woord te veel in, alles klopt."
Schrijfster Esther Verhoef in Margriet

'Volstrekt origineel en overtuigend.'
Het Parool '

‘Het waanzinnige van sneeuw toont hoe waarachtig literatuur kan zijn en hoe sterk een jongen is die vecht voor zijn leven.’
De Limburger

Dit is het tweede boek van Alex Boogers, zie ik ooit weer een boek van hem liggen dan gaat het meteen mee naar huis en zal ik zeker een aantal andere boeken opzij schuiven om zijn boek een opvallende plek te geven. Zijn eerste boek (Het boek Estee onder het pseudoniem M.L. Lee) staat op mijn verlanglijst en ik kan alleen maar verlangen naar meer van Alex Boogers hand!’
fok.nl

Het boek Estee
‘Een schijnbaar achteloos geschreven vertelling over een meisje wier lach langzaam verdween, zonder dat iemand dat zag.’
Spits

‘De zeldzame combinatie van onbeholpen stijl en geraffineerde opbouw doen even geloven dat de auteur echt jong en onervaren is. Jeugdig Holland in de jaren negentig, beschreven in een coproductie van Salinger, Connie Palmen en de vroege Reve. ‘Een gegarandeerd succesnummer voor de literatuurlijst.’
NBD Biblion

 

Reacties van lezers, tweets:

 

Gefeliciteerd met je nominatie! tof voor je. Ik moet je boek nog kopen en gaan lezen. Ben benieuwd!

Alex M.

------------------------------------------------------

Mooie nominatie, Alex!

Clemens

------------------------------------------------------


Vandaag je novelle 'Ziel' in handen. Prachtig!

Gereon


------------------------------------------------------

Las de recensie van De tijger en de kolibrie in Veronica magazine. Tijd voor een fanclub, zeg ik je!

Johnny Stalker


------------------------------------------------------


De Tijger en de kolibrie uit! Zal ik eens een mooi woord gebruiken? Beklemmend!

Gert-Jaap

------------------------------------------------------

De tijger en de kolibrie in 1 ruk uitgelezen. Godverdomme, je hebt me geraakt en goed ook... Meesterwerk, dank daarvoor!


Mr. Burns


------------------------------------------------------

Komt weer diverse mensen tegen die laaiend enthousiast zijn over De tijger en de Kolibrie!

John T. K.

------------------------------------------------------

De tijger en de kolibrie is geweldig! Waarom? Door je schrijfstijl: rauw, bondig en dieprakend! Hengelgo Gisteravond begonnen in de Tijger en de kolibrie. Kon het niet wegleggen.

Laura

------------------------------------------------------

Eergisteren ben ik dan eindelijk begonnen met “Het Sterkste Meisje”:

Het is fascinerend om te lezen hoe je in Soumia de diamant herkende die nog geslepen moet worden, en hoe je die taak vervolgens als een vanzelfsprekendheid en zonder enige zelfzuchtigheid op je hebt genomen, en daar zelfs je relatie voor in de waagschaal zet om dat het voor jou geen keuze is, maar een gegeven. Ontroerend dat je een vrouw hebt die dat snapt. Je relatie met zowel je vrouw als Soumia is volgens mij gebaseerd op onvoorwaardelijk vertrouwen en geloof in elkaar. En zo hoort het ook te zijn.

Ik bewonder je om je kunde en je doorzettingsvermogen. Blijf schrijven, ik blijf voorlopig lezen.

Geert-Maarten, Amsterdam


------------------------------------------------------

Ik heb uw boek "Het boek Estee" gelezen en had een aantal vragen.
Welke verandering maakt de hoofdpersoon door? Remy was heel jong toen hij naar Estee's verhalen luisterde. Begreep er niet veel van, maar vond het heel fijn ernaar te luisteren. Hij maakte zich nergens druk om. Het leek wel alsof het hem niks deed dat zijn ouders zo onverschillig deden en zich niet om hem bekommerde. Toen hij ouder werd en een vriendinnetje kreeg veranderde de relatie met zijn zus. Remy werd volwassene. Estee en hij sliepen niet meer op dezelfde kamer en ze praten niet veel meer met elkaar. De dag voor Estee's dood was alles weer goed, leek hun relatie weer als voorheen. Maar is dat werkelijk zo? Hoe ontwikkelt de relatie van Remy en Estee zich? Wat is de rol van tijd en ruimte? Of is die niet zo aanwezig? Wat wil u als schrijver duidelijk maken met dit boek? Is dat het tekstje voorin het boek? "Ik heb honderdduizend valse gevoelens, verschrikkelijk - die ik moet hebben komen er niet uit - of alleen maar in flarden, heel zwakjes. Van Franz Kafka" En hoe laat u het motto terugkomen in het boek?

Ik hoop dat u mijn vragen kunt beantwoorden.
Alvast bedankt.

Fleur


------------------------------------------------------

Vijftig jaar ben ik bijna en slechts zelden romans gelezen. Wat had ik een godsgruwelijke hekel aan het lezen van boeken. Die idiote boekenlijsten op de MAVO en HAVO heb ik zoveel als kon met uittreksels overwonnen. En dan ook nog in drie talen. Goed, voor de derde had ik vrijwillig gekozen, maar toch! Ik wilde bij het lezen uitgedaagd worden, op mijn tenen lopen.

Sinds 2001 lees ik steeds meer. Ik ben boeken gaan verslinden. Wetenschappelijke wel te verstaan. Religiestudies, theologie, filosofie, psychologie,.... als het maar om mensen en hun idealen ging. En de werking van de geest. Aanvankelijk Cartesiaans, enkel oog voor de rationele cognitie. Maar, meer en meer de emotie opzoekend. En dan, na mijn paradigmawisseling in 2007, lees ik over het bestaan van ene Alex Boogers. Voor mij staat het vast, ik ga een roman lezen, maar dan wel die over het sterkste meisje.

Groet! Jos


------------------------------------------------------

Ik heb nu ook het Sterkste Meisje gelezen. Een mooi boek.
Je hebt een hele directe stijl, reëel, invoelbaar, meeslepend en vaak ook aandoenlijk.
Voor de lezer is het heel boeiend hoe je je beweegt in je verschillende werelden : thaiboksen, schrijven, gezin, familie en journalistiek.
Je neemt ons aan de hand mee in je belevenissen, avonturen en gedachten. Erg knap.

Bert

------------------------------------------------------

Ik heb je pas een half jaar geleden ontdekt met het boek “Lijn56”. Ik heb je boeken helaas niet in de juiste volgorde gelezen en dat is bij een echte schrijver vaak van belang, omdat thema's herhaald worden en je steeds meer te weten komt (zoals bij Jeroen Brouwers bv.). Bij jou is dat ook het geval. Ik vroeg me overigens af waarom ik niet eerder van jouw bestaan afwist. Ik volg de Nederlandse literatuur redelijk, maar ik had je gemist. Maar dat is nu goed gekomen. Jij bent een schrijver: eens een schrijver, altijd een schrijver. Al schrijf je nog maar 1 boek per 10 jaar: er moet een volgend boek komen. Nou ja: in ieder geval zou ik het zonde vinden als je stopt met schrijven net nu ik je heb ontdekt en ik de komende 10 boeken ook nog van je wil lezen. Al is er maar 1 lezer, schrijf door!

Jaap - Leiden


------------------------------------------------------

Een tijd terug las ik een bespreking over 'Het boek van Estee' en vond zo je website.
Iets later vond ik gelukkig het boekje in de boekhandel.
Ik vind het echt schitterend geschreven.
Ik heb nu nu ook net 'Het waanzinnige van sneeuw uit'.
Ik ben normaal geen 'liefhebster' van de bokssport. Maar dit boek gaat veel dieper. Heel erg mooi.
Ik hou ook wel van je schrijfstijl. To the point.
Ik kijk er dan ook naar uit het boek 'het sterkste meisje van de wereld' te lezen.
En ik wou je zeker feliciteren met (en danken voor) je schitterende boeken !!!

Vriendelijke Groeten,

Karine,
België


------------------------------------------------------

Ik heb al je boeken gelezen en mijn griep is nog steeds niet over.
Wat ik me afvroeg: die documentaire van de NCRV waar je aan heb meegewerkt, is die nog ergens te bezien, digitaal?
Groet,

Marko

------------------------------------------------------

Ik heb het boek Het sterkste meisje van de wereld gelezen en hierbij wil ik jou en Soumia laten weten dat ik het een erg mooi boek vond! Ik heb het echt in no-time uitgelezen en het bleef boeien en interessant met de verschillende verhaallijnen. Verder een mooi kijkje in jullie samenwerking, Soumia's carriere en het schrijversbestaan van Alex!

Bedankt voor het mooie boek!
Het gaat jullie allebei goed, succes!
Matthijs


------------------------------------------------------

‘Als jij mislukt bent, is Ronald Giphart ook mislukt. En Kluun. En Harry Mulish.’
Stoere Schrijfster Aefke

------------------------------------------------------

‘Ik wil je als lezer bedanken voor het schrijven van Het sterkste meisje van de wereld. Het boek heeft me echt geraakt.’
Steven

------------------------------------------------------

‘Ik heb in drie dagen al je boeken gelezen!’
Marko

------------------------------------------------------

‘Estee is eigenlijk een heel intiem en aandoenlijk verslag van een periode uit het leven van een jonge jongen die bij van alles betrokken is en het allemaal nog niet zo goed begrijpt, maar zich toch van zijn beste kant wil laten zien, met name naar zijn zus toe. Je hebt dat prachtig en indringend beschreven.’
Bert

------------------------------------------------------

‘In uw boek beschrijft u bijna precies hoe ik ben, en hoe ik mij voel. Ik weet niet wat ik moet doen, alsof niemand mij begrijpt, en omdat ik niemand heb om tegen te praten, zoals Estee Remy heeft, zit alles in mijn hoofd vast. Zoals Estee (of U) zei: ik voel mij als een trechter vol met zand, steentjes, en schelpen, het loopt niet door. Niemand weet hoe ik mij voel, omdat ik het niet durf te zeggen.’
Sophie

------------------------------------------------------

‘Beste Alex,
het artikel in het Magazine in de Volkskrant van 8-3 maakte indruk op mij. We leven in een krankzinnige wereld!! Ik heb meteen je nieuwste boek gekocht, het sterkste meisje van de wereld en kreeg een compliment van de verkoopster: 'Wat een leuke keus, daar houd ik van, mensen die hun eigen keuzes maken'. Bij deze wilde ik je laten weten dat ik het een prachtig boek vond, vrijwel in één avond uitgelezen.’
Maria

------------------------------------------------------

‘Ik las dat lullige interview van je in het Volkskrant magazine.
Een beetje godverdoms zielig zitten doen dat je geen full-time schrijver kunt zijn in dit kloteland.
Natuurlijk niet sukkel ! Kijk, je moet een beetje geld verdienen met een of ander fuckbaantje waarbij je je niet al te veel kapot verveelt.
Je zeikt je zoete pis in je baas zijn bek, je bent braaf en strijkt je duiten op.
In je vrije tijd schrijf je die alle-jezus-prachtige boeken van je en laat de rest van de wereld doodvallen.’
Bert

------------------------------------------------------

‘In Volkskrant Magazine las ik dat je stopt met schrijven. Dat geloof ik niet. Ik kan me voorstellen dat je baalt van een schamel schrijversbestaan, maar dat betekent toch niet dat je nooit meer schrijft?’
Carice

------------------------------------------------------

‘Bedankt voor je boek, je stelt je erg kwetsbaar op met dit boek. Ik hoop dat het aanslaat, wat mijzelf betreft ben je zéker geen mislukt schrijver maar daar heb jij niks aan. Nogmaals bedankt en ik kijk uit naar je volgende roman of verzameling korte verhalen.’
R.A. Broos

------------------------------------------------------

‘Ik lees al geruime tijd je boeken (sinds het waanzinnige van sneeuw). En het moet gezegd: ik ben fan. Ik vind de manier waarop je de leegte en vertwijfeling van het leven beschrijft een ongelofelijk kracht, tederheid en humor hebben. Je boeken ontroeren mij.’
Arne

------------------------------------------------------


‘Heb vandaag je boek over het sterkste meisje en de mislukte schrijver uitgelezen.
Bedankt. Ik zie vooral een lappendeken van gedachten en indrukken en van emoties.’
Jan

------------------------------------------------------

‘Gisteravond heb ik uw boek uitgelezen. Ik heb nog nooit gereageerd naar de schrijver na het lezen van een boek. Waarom nu wel? Ach zo maar. Het boek heeft me geboeid. Ik vind uw schrijfstijl prettig ( op wat woorden na die mij te grof zijn). Ik ga uw andere boeken ook kopen, want voor mij is het duidelijk: U bent geen mislukt schrijver.’
Lucy

------------------------------------------------------

‘Ik las vandaag het artikel in Volkskrant Magazine waarin staat dat je stopt met schrijven. Doe dat niet! Ik heb al je boeken in mijn kast staan en vind je een uitstekende schrijver. Het zou echt zonde zijn als je ermee ophoudt. Tommy Wieringa heeft nu succes, maar bij hem duurde het ook een tijd voordat er iets gebeurde. Of denk aan Maarten 't hart, die schreef ook een aantal boeken voordat hij doorbrak met Een vlucht regenwulpen. Ik begrijp goed dat je geld nodig hebt en ik weet uit eigen ervaring dat schrijven weinig oplevert, maar blijf mooie boeken maken!’
David

------------------------------------------------------


‘Beste mijnheer Boogers,
op de boekenbeurs in antwerpen laatst in november werd ik aangetrokken door uw laatste boek, het sterkste meisje, twee weken geleden was ik er aan begonnen, het was in 1 ruk uit. Ik zet U dan ook in het rijtje: Fante, London, Salinger, Hamsun, Bukowski en de andere goeien !!’
Iwein

------------------------------------------------------

‘Jij bent een schrijver: eens een schrijver, altijd een schrijver. Hoe kun jij nu stoppen? Al schrijf je nog maar 1 boek per 10 jaar: er moet een volgend boek komen.’
Jaap

------------------------------------------------------

‘Het boek heb ik besteld bij Selexyz, afgelopen maandag ontvangen. En, ik heb het in twee heerlijke avonden uitgelezen.
Meeslepend geschreven en door de tijdverspringen blijft het totaalbeeld vast in het werkgeheugen. Het heeft mij bijzonder kunnen bekoren. Naar het einde toe wordt het relaas voorspelbaar, maar dat heeft mij geenszins gehinderd. De wijze waarop je de zaken hebt verwoord in combinatie met de veelvuldige tijdverspringen, hebben het voor mij uitdagend gemaakt. En...... een melancholisch levensverhaal, maar met levenskracht en eigenzinnigheid geschreven. Ik gun je een bestseller!’
Jos

------------------------------------------------------

‘Hoi Mr Boogers,
Gisteren heb ik het boek uitgelezen het sterkste meisje van de wereld!
Hiervoor heb ik ook het waanzinnige van sneeuw gelezen, wat ik trouwens ook erg mooi vond.’
Selma

------------------------------------------------------

‘Geachte Alex Boogers,
Wij zijn een eet-leesclub van 6 vrouwen. Het laatste boek wat wij gelezen hebben is uw boek Het sterkste meisje van de wereld.
Wij allen vonden het een prachtig boek, prettig geschreven, humor, snelheid, ontroering, kortom: we werden er blij van! Bijzonder om in de afgelopen bijlage van de volkskrant de heldin van het boek in full colour te zien!
Met vriendelijke groet en veel succes met uw leven.’
Rita

------------------------------------------------------

‘Beste Alexander,
Dit intrigeerde mij: “Zijn laatste roman (ooit?) is "Het sterkste meisje van de wereld" (2007), waarin hij twee thema's behandelt: de opkomst van de Marokkaanse kickbokster Soumia (trainend bij hem in de sportschool) die om de wereldtitel gaat vechten en daar tussendoor loopt de lijn van zijn mislukte schrijversbestaan.” (wikipedia)
Dat woordje “ooit”… klopt deze zin?’
Marlous


------------------------------------------------------

‘Ik ben ronduit en hartgetroffen onder de indruk, zelden lees ik boeken zo snel als dat ik respectievelijk Het boek Estee, Het waanzinnige van sneeuw en Het sterkste meisje van de wereld las, en zelden vind ik het zo jammer dat er niet een uitgebreide bibliotheek bestaat van dezelfde schrijver. Wil maar zeggen, het is zo waar, zo verdomde puur en echt wat je schrijft, alsof je continu alle opsmuk, tierelantijnen en ego-gerelateerde sier weghaalt in je observaties en in je woorden. Wat overblijft is de kern zoals je een ui schil voor schil afpelt. Petje af.
Bedankt!’
Merel